ماشینابزارهای ویژه ماشینابزارهایی هستند که بهطور خاص برای قطعات یا فرآیندهای خاص طراحی شدهاند که عمدتاً در تولید انبوه در زمینههایی مانند خودروسازی استفاده میشوند. اولین ماشین آلات ترکیبی برای ماشینکاری قطعات خودرو در سال 1911 در ایالات متحده تولید شد. در سال 1953، اجزای اصلی آن استاندارد شدند، شامل پنج دسته اصلی از قطعات مانند قدرت و پشتیبانی.
این ماشینابزارها از فناوری ماشینکاری کامپوزیت چند محوری و چند ابزاره استفاده میکنند و کارایی را چندین تا دهها برابر در مقایسه با ماشینابزارهای همهمنظوره افزایش میدهند.
از طریق ترکیبات انعطاف پذیر اجزای استاندارد شده، آنها راندمان بالا و صرفه جویی را با هم ترکیب می کنند که برای ماشینکاری قطعات جعبه شکل و نامنظم مناسب است. حالت کار عمدتاً قطعه کار ثابت است، با چرخش ابزار برای تکمیل فرآیندهای حفاری، فرز و حفاری. انواع موجود عبارتند از نوع جعبه دوکی قابل تعویض و نوع برجک. کاربردهای معمولی شامل ماشینکاری چرخ دنده، استفاده از دوک های درایو مستقیم و فن آوری های جبران هوشمند برای دستیابی به برش خشک قطعات با ماژول تا 35 میلی متر است. برخی از مدل ها عملکردهای بارگیری و تخلیه خودکار را برای انطباق با الزامات خط تولید یکپارچه می کنند. روند توسعه آینده شامل کنترل دیجیتال و یکپارچه سازی سیستم تولید انعطاف پذیر است.
